Moederdag: voor liefde die dichtbij is én liefde die blijft

Voor de één is Moederdag een dag vol bloemen, koffie, taart, knuffels en misschien een cadeautje dat met zorg is uitgekozen. Een dag waarop je even extra stil wilt staan bij alles wat je moeder voor je betekent. Niet omdat je dat op andere dagen niet voelt, maar omdat het soms fijn is om liefde zichtbaar te maken.

Want ja, natuurlijk weet je moeder wel dat je van haar houdt.
Maar hoe mooi is het als ze het ook even kan voelen?

In een kaartje.
In een klein pakje.
In een berichtje dat iets langer is dan anders.
In een gebaar dat zegt: ik zie je. Ik waardeer je. Ik ben blij dat jij mijn moeder bent.

En dat hoeft helemaal niet groots te zijn. Sterker nog, vaak zit de meeste liefde juist in de kleine dingen. Een sieraadje dat haar eraan herinnert dat ze geliefd is. Een sleutelhanger met een betekenisvolle tekst. Een kaartje met woorden die je misschien niet zo makkelijk hardop zegt. Een hartdecoratie voor in huis. Iets kleins om vast te houden, neer te zetten of bij zich te dragen.

Niet omdat een cadeautje ooit kan samenvatten wat een moeder betekent.
Dat kan natuurlijk niet.
Maar het kan wel een liefdevol steuntje zijn. Een tastbare herinnering aan waardering.

Maar Moederdag is niet voor iedereen alleen maar zacht en feestelijk.

Voor veel mensen is deze dag ook ingewikkeld. Pijnlijk zelfs. Omdat hun moeder er niet meer is. Omdat er geen telefoontje meer gepleegd kan worden. Geen bloemetje meer gebracht. Geen hand meer om vast te pakken.

En dan kan Moederdag opeens heel hard binnenkomen.

In winkels.
In reclames.
In vrolijke berichten op sociale media.
In alles wat roept dat je je moeder moet verwennen, terwijl jij haar vooral zo graag nog één keer zou willen zien.

Misschien herken je dat.
Misschien mis je haar stem. Haar geur. Haar lach. Haar manier van doen. Misschien mis je zelfs de dingen waar je vroeger weleens gek van werd. Omdat ook die dingen bij haar hoorden.

En misschien wil je haar op Moederdag niet overslaan, maar juist eren.
Dat mag.
Sterker nog, dat is prachtig.

Je kunt een kaarsje branden.
Een wandeling maken langs een plek waar jullie graag kwamen.
Haar lievelingsbloemen kopen.
Een brief aan haar schrijven.
Een foto neerzetten.
Een kaartje bewaren bij haar herinneringen.
Een klein symbool kiezen dat zegt: jij hoort nog steeds bij mij.

Want overleden moeders verdwijnen niet uit ons leven. Ze veranderen van plek. Eerst waren ze buiten ons, in armen, woorden, ogen en aanraking. Later wonen ze in ons. In herinneringen. In lessen. In zinnen die we doorgeven. In liefde die niet stopt.

Moederdag mag dus allebei zijn. 
Een dag van dankbaarheid.
En een dag van gemis